เรียนรู้ตัวเองไปกับ นัมจุน มองเห็นความบกพร่อง ใส่ใจจิตวิญญาณ ส่งเสริมกันและกัน

ในความเป็นมนุษย์ของเรา การใส่ใจกับจิตวิญาณนั้นเป็นสิ่งสำคัญ และ เป็นสิ่งที่ปฏิบัติยากยิ่งเช่นเดียวกัน แต่นับว่า ARMY อย่างเราโชคดี เพราะเรามีแบบอย่างเป็นรูปธรรมผ่านทาง นัมจุน และเพราะการยอมรับความบกพร่องในตนเองเป็นสิ่งที่ยากเย็นเสมอ ดังนั้นการเป็นมิตรกับตัวตนภายในจึงเป็นสิ่งจำเป็นที่จะต้องฝึกฝน และหากสามารถเรียนรู้จนสามารถเข้าใจตนเองได้แล้วนั้น เราจะสามารถส่งเสริมซึ่งกันและกันได้อย่างซื่อตรงที่สุด

         ห่างหายกันไปนานกับการเขียนบทความของผู้เขียน แต่ใจยังคงคิดถึงและอยากร่ายเรียง ความคิดออกมาเป็นตัวอักษรให้อ่านและทบทวนไปด้วยกันเสมอ หากพูดกันตามความเป็นจริงคือ ที่ผ่านมาผู้เขียนประสบกับสภาวะความเฉื่อยชานั่นเอง

ARMY จะเคยเป็นเหมือนกันบ้างไหมนะ การที่เราเกิดความเฉื่อยเมื่อต้องอยู่ในสถานการณ์จำเจ ความคิดสร้างสรรค์ลดลง ความตื่นเต้นในการเรียนรู้เลือนหาย ความอยากอ่านหนังสือ หรือ ทำในสิ่งที่ชื่นชอบลดลง ความเหนื่อยหน่ายทำให้ความสดใสจากข้างในลดลงอย่างเห็นได้ชัด อีกทั้งยังส่งผลถึงภายนอก เช่น ไม่สามารถจดจ่อกับอะไรได้นาน ๆ อดทนน้อยลง กระวนกระวายเพิ่มขึ้น สื่อสารผิดพลาดเพิ่มขึ้น ฯลฯ ส่งผลให้เกิดความไม่ชอบในตัวเองตามมา อาจไม่ถึงขั้นไม่เห็นคุณค่าในตัวเอง แต่ความชื่นชมและพึงพอใจในตัวเองลดลงอย่างเห็นได้ชัด จึงจำเป็นต้องขุดตัวเองออกมาจากจุดนั้นให้ได้ในที่สุด

         แต่ในความเหนื่อยหน่ายก็มีความโชคดีที่ ด้วยความที่ได้เข้ามาเป็น ARMY นี่แหละ โชคดีที่ระหว่างคลำหาทางขุดตัวเองขึ้นอยู่นั้น ได้อ่านข้อความที่ยาวเหยียดดังจดหมายของ นัมจุน ข้อความเหล่านั้นคอยเป็นเพื่อนร่วมทาง และแน่นอนว่าไม่ใช่แค่ข้อความเหล่านั้นของเขาจะทำให้ผู้เขียนสามารถผ่านพ้นสภาวะเอื่อยเฉื่อยนั้นมาได้ แต่ต้องยอมรับว่าถ้อยคำต่าง ๆ ของเขา มีบทบาทสำคัญอย่างมากเลยทีเดียว

         เพราะนั่นทำให้ผู้เขียนสามารถตระหนักได้ว่า ไม่ใช่เราคนเดียวที่ต้องเจอกับสภาวะความเฉื่อยนี้ แต่มันเกิดขึ้นกับมนุษย์เราทุกคนไม่ว่าจะอยู่ในสถานะใดก็ตาม แม้กระทั่งตัว นัมจุน เองก็ยังเขียนถึงเรื่องนี้ และสิ่งที่เขานั้นได้สื่อสารออกมาแต่ละครั้งนั้น มักจะมีถ้อยคำชวนสะกิด ให้ได้คิดทบทวนกับตัวเราเองเสมอ

         ครั้งนี้ผู้เขียนได้เรียนรู้ในการใช้ข้อความต่าง ๆ จาก นัมจุน มาประยุกต์ใช้กับตนเอง และอยากมาแบ่งปันให้กับเพื่อน ๆ ARMY ทุกคน โดยผู้เขียนสรุปออกมาได้ 5 ขั้นตอน ดังนี้

โดยเริ่มจาก

1. กลับมาทบทวนตนเอง

         ในแต่ละข้อความของ นัมจุน นั้น จะสังเกตเห็นได้ว่า เขาจะมองกลับมาที่ตัวเองเป็นอันดับแรกในการกลับมาทบทวนสิ่งต่าง ๆ เสมอ เขาจะคอยตั้งคำถามกับตัวเองว่าด้วยสภาวะเพิกเฉยต่อสิ่งรอบข้างจะส่งผลให้ตัวเขานั้นออกนอกลู่นอกทางหรือเปล่า ? เพราะสภาวะความเฉื่อยชานั้นยิ่งประสบกับมันนานเท่าไหร่ยิ่งจะต้องใช้เวลาในการขุดตัวเองมากขึ้นเท่านั้น เมื่อความเฉื่อยเปลี่ยนรูปแบบเป็นความด้านชา มโณธรรมในส่วนของการทบทวนตัวเองก็จะหยุดทำงานตามมาโดยปริยาย

         ดังนี้แล้วผู้เขียนจึงจัดให้การกลับมาทบทวนตัวเอง มาเป็นอันดับแรกในการเรียนรู้ในครั้งนี้ เพราะผู้เขียนมองว่าการทบทวนตัวเองจะเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงตัวเองอย่างอื่นที่จะตามมานั่นเอง

2. ทำความเข้าใจตนเอง

         “สิ่งที่ยากสำหรับผมคือการทำความเข้าใจตนเอง เพราะตลอดชีวิตคนเรา การใช้ชีวิตคือการต่อสู้เพื่อทำความเข้าใจตนเอง” เห็นด้วยอย่างยิ่งกับประโยคนี้ของ นัมจุน เพราะในเรื่องของการทำความเข้าใจตนเอง มีเพียงตัวเราเองเท่านั้นมี่สามารถทำหน้าที่นี้ได้ เป็นการยากที่จะแยกแยะความรู้สึกกับความคิดของตนเองออกจากกันได้ ดังนั้นแล้ว การเข้าใจตัวเองจึงเป็นสิ่งที่ต้องฝึกฝนไปตลอดในชีวิตนี้

3. มองเห็นความบกพร่องของตนเอง

         สิ่งที่ยากยิ่งในการต่อสู้เพื่อทำความเข้าใจตนเองก็คือ การมองเห็นความบกพร่องของตนเอง เพราะในมุมมองของผู้เขียนนั้นเห็นว่า ถึงแม้ว่าเราจะพยายามเปิดใจกว้างยอมรับสิ่งต่าง ๆ ตามความเป็นจริงแล้วก็ตาม แต่เราก็ยังเข้าข้างตัวเองอยู่ดี ดังนั้นจึงส่งผลให้การมองหาข้อบกพร่องของตนเองเป็นสิ่งที่ยาก แต่สิ่งที่ยากกว่าการเห็นข้อบกพร่องของตนเองคือ การยอมรับข้อบกพร่องของตนเอง  ทำไมน่ะหรือ ก็เพราะเราต่างไม่อยากดูแย่ในสายตาคนอื่นยังไงละ

4. ยอมรับความบกพร่องในตนเอง

         “โอบกอดความผิดพลาด” สปีชของ นัมจุนตั้งแต่ในเมื่อ 2018 ที่ทำให้ผู้เขียนหลงรัก บังทันฯ ตั้งแต่ต้นฉันใด ณ เวลานี้ก็ยังคงความรู้สึกนั้นเหมือนเดิมอยู่เสมอ ถ้อยคำในครั้งนั้นยังคงทำงานในจิตใจของผู้เขียนเรื่อยมา ถ้อยคำนี้สามารถทำให้ผู้เขียนใช้ชีวิตง่ายขึ้น เมื่อผิดพลาดเร่งแก้ไขเท่าที่จะสามารถ ปลอบใจและให้อภัยตนเองแล้วทำในสิ่งที่ควรทำต่อไป

5. ส่งเสริมซึ่งกันและกัน

         ความพิเศษของ บังทันฯ สำหรับผู้เขียนก็คือ การส่งพลังใจให้กับแฟนเพลงของเขา ไม่ใช่เพราะเป็นจุดขายของผลงาน แต่พวกเขาส่งต่อพลังใจเหล่านั้นในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง ที่พึงควรปฏิบัติต่อมนุษย์ด้วยกัน จากจุดนี้ผู้เขียนจึงรู้สึกว่าตัวเองโชคดี ดังที่เชื่อมาเสมอ เพราะการได้มารู้จักกับ นัมจุน และบังทันฯ ทุก ๆ คน ทำให้ผู้เขียนตระหนักถึงความใจกว้างและความอ่อนโยนใจเพิ่มมากขึ้น เพราะด้วยเนื้องานที่ผู้เขียนต้องรับผิดชอบ คือการมีหน้าที่ในการอบรมและให้คำปรึกษาให้แก่เด็กและเยาวชน (วัยว้าวุ่นด้วยนี่สิ) จำเป็นที่จะต้องกลับมาทบทวนตนเองเสมอ เพราะนอกจากจะต้องสร้างพลังงานให้กับตนเองแล้วก็ยังมีภารกิจที่ต้องส่งเสริมพวกเด็ก ๆ ในเวลาเดียวกัน ความกังวล และความผิดพลาดเกิดขึ้นในระหว่างการทำงานเสมอ ไม่ง่ายเลยสักนิดเดียวในการที่ต้องตัดสินใจแต่ละครั้ง เพราะนั่นหมายความว่าสิ่งที่ตัดสินไปจะส่งผลต่ออีกชีวิตหนึ่งเสมอ

         เพราะเหตุนี้การได้เจอกับ บังทันฯ ในช่วงวัยทำงานของผู้เขียนนับว่าเป็นของขวัญอย่างหนึ่งเลยละ เพราะการได้รับพลังใจ และคำปลอบโยน ที่ส่งมาอย่างจริงใจจากศิลปินที่ชื่นชอบนั้น เป็นอีกแรงขับเคลื่อนหนึ่งที่ทำให้ผู้เขียนสามารถรับผิดชอบภาระที่อยู่ตรงหน้านี้ได้อย่างจริงใจมากขึ้นเช่นเดียวกัน

         มาถึงตอนนี้มีคำพูดหนึ่งที่เขาพูดกันอย่างขำ ๆ ที่ว่า “ศิลปินเป็นอย่างไร แฟนคลับก็จะเป็นแบบนั้น” ผู้เขียนมีความหวังว่าจะสามารถจะใส่ใจกับจิตวิญาณของตนเองให้ได้ลึกซึ้งที่สุด ยอมรับความบกพร่องของตนเองได้ง่ายขึ้น มีความรักในหัวใจมากพอ มากพอที่จะส่งเสริมพลังงานดี ๆ ให้กับคนรอบข้างได้ เหมือนดังที่ตนเองได้รับสิ่งเหล่านี้จากบังทัน ฯ

         ขอบคุณ นัมจุน ที่แบ่งปันเรื่องราวต่าง ๆ มาให้ ของคุณ บ้านแคนดี้ที่ตั้งใจแปลแต่ละข้อความออกมาให้เราได้อ่าน ขอบคุณ บังทัน ฯ สำหรับความรักที่ยิ่งใหญ่ในหัวใจดวงเล็ก ๆ ทั้งเจ็ดที่ส่งมาให้ ขอบคุณที่ทำให้ผู้เขียนได้เป็นคนโชคดีอีกแล้ว ขอบคุณมากนะคะ

แหล่งที่มา : แปลและเรียบเรียงจากเกาหลีเป็นไทยโดย CANDYCLOVER
เขียนโดย : I AM LUCKY 23