* ในค่ำคืนที่อ้างว้าง ฉันพร่ำร้องหาเธอ
ฉันหลงทางไปไกล ขอไปหาเธอจะได้ไหม
ฉันหลงทางไปไกล ขอฉันไปหาเธอ
แค่อยากบอกว่าเสียใจ เกลียดตัวเองนักที่เป็นแบบนี้
ฉันไม่มีทางไป ขอไปหาเธอจะได้ไหม
ฉันหลงทางไปไกล ขอฉันไปหาเธอ
คนดี อย่าทำแบบนี้กันเลยนะ
เวลาล่วงเลยมานาน
เรื่องราวของเธอของฉันนับแต่วันที่ห่างกัน ฝังมันทิ้งไปดีไหม
ขอโทษนะ รู้ตัวเมื่อสาย
ที่ผ่านมาเธอสบายดี ไม่มีเรื่องร้ายใด ๆ ใช่ไหม
เราสองที่เริ่มต้นกันใหม่ อย่าได้แยกจากกันไปเป็นครั้งที่สองเลย
*
** เธอคงไม่มีวันรักฉันเหมือนที่เคยรักกันมา
แต่ถ้าฉันไปอยู่ตรงหน้า เธอพอจะเปิดใจให้กันได้ไหม
ก๊อก ๆ
ส่งเสียงเคาะที่หน้าห้อง กองอยู่กับพื้นเหมือนคนใจสลาย
แค่แวะมาหากันเท่านั้น
(นี่ฉันทำไปเพื่ออะไร)
เธอทำเหมือนสุดทนกับช่วงชีวิตที่ผ่านมา
แล้วโฉบผ่านเหมือนละอองฝุ่นใต้แสงไฟ
เหมือนควันในค่ำคืนไร้แสงใด
เราไปต่อกันไม่ได้แล้วใช่ไหม
เกลียดเข้าไส้นัก คำพูดที่อ้อมค้อมไปมา
*, **
ก๊อก ๆ
เคาะประตูหัวใจเธอแบบไม่ไว้หน้า
ชีวิตฉันไม่เหลือทางไป ไม่เหลืออะไรนอกจากหน้าผา
จะทรมานหรือเสียน้ำตาก็ไม่สำคัญ ขอเถอะได้ไหม
ผู้ไถ่ชีวิตให้พ้นภัย ขอแค่เป็นเธอ อย่างอื่นไม่ใยดีทั้งนั้น
จะโดนทิ่มแทงอีกสักกี่ครั้ง ก็แค่หน้าบทหนึ่งในชีวิตฉัน
ผ่านความเจ็บช้ำมานักต่อนัก ถึงได้ต่อสู้กับตัวเองทุกวัน
ล่องลอยจนเจอคำตอบ
ขอไปหาเธอจะได้ไหม
เพราะเราสองคนยังไม่จบลง
ที่มา: 1
